Harcerstwo na terenie Zagórowa u okolicy
„Zaczątkiem pracy harcerskiej na terenie Zagórowa było zorganizowanie we wrześniu 1914 r. przez Feliksa i Aleksandra Astów młodzieży w oddziały o charakterze wojskowo-sportowym. Młodzież ta – pod wrażaniem wojny europejskiej – pragnęła przejść przeszkolenie, jakby przeczuwając, że zbliża się chwila wyzwolenia Polski i że będzie potrzeba z bronią w ręku kreślić i utrwalać jej granice.
Oddziały te pod koniec 1916 r. zostały przekształcone w oddziały harcerskiej, a w początkach 1917 r. zostały oficjalnie zgłoszone do do Związku Harcerstwa Polskiego jako drużyna im. Kazimierza Pułaskiego, której w październiku 1917 r. ufundował sztandar ówczesny opiekun, śp. Józef Chlebiński.
Fotografia Szarży Zagórowskiej Drużyny Harcerskiej im. K. Pułaskiego – 1918 r. – „Las Zagórowski” / stoją od lewej: Kazimierz Ziemski, Roman Kowalewski, Symforian Szumański, Bronisław Szumański, Władysław Rydecki, Czesław Brzeg, Mieczysław Ulatowski, Roman Zieleziński, Zygmunt Chlebiński/ Z archiwum A. Bernata 
10-lecie drużyny im. Kazimierza Pułaskiego w lesie Zagórowskim, fot. z archiwum Wł. Szymańskiego
Ruchowi harcerskiemu bardzo sprzyjało miejscowe i okoliczne społeczeństwo, to też w samym Zagórowie i okolicy szeregi harcerskie stale zwiększały się, o czem świadczą wchodzące w r. 1917 w skład drużyny zagórowskiej następujące oddziały:
1) w Zagórowie: oddział męski , przeszło 120 harcerzy ( komendanci drużyny: Feliks i Aleksander Astowie, zastępcy: M. Ulatowski i śp. Szumański
2) w Lądku: oddział męski , 50 harcerzy (kier. A. Kluczyński )
3) w Lądzie i w Policku: oddział męski, 35 harcerzy (kier. Piekarski);
4) w Białobrzegu i Ciążeniu : oddział męski, 40 harcerzy ( kier. ś.p. E. Żarnecki),
5) w Drzewcach: oddział męski, 30 harcerzy ( kier. śp. Wł. Guttmeier ),
6) w Trąbczynie: oddział męski, 25 harcerzy (kier. śp. Wł. Rydecki ),
7) w Podbielu: oddział męski, 20 harcerzy ( kier. ś.p. R. Kowalewski).
Ponadto utworzona w Zagórowie drużyna żeńska im. Emilji Plater z oddziałem w Lądku, liczyła 80 harcerek (kier. T. Stawicka i ś.p. Bryńska) oraz samodzielne drużyny w Pyzdrach (kier. I. Tłoczek) i w Rzgowie (kier. B. Osajda), liczące około 70 harcerzy.
Pracę w drużynach tych prowadzono według wskazówek komendantów drużyny zagórowskiej Feliksa i Aleksandra Astów., którzy niezależnie od pracy harcerskiej osobiście stale utrzymywali łączność z komendą obwodu P.O.W.
Dzięki własnej pracy, jak i poparciu miejscowego społeczeństwa, drużyna została w krótkim czasie zaopatrzona w potrzebny sprzęt harcerski jak: namioty, kotły, łopatki , reflektory do sygnalizacji świetlnej, lornetki, mapy, kompasy, apteczki, instrumenty muzyczne i w zasobną bibliotekę.”
ZIEMOWIT
„Straż nad Prosną. Jednodniówka jubileuszowa Harcerstwa Ziemi Kaliskiej 1912-1937, s.32
ZAGÓRÓW-MIEJSCE Z HISTORIĄ 