Życiorys porucznika Stanisława Kinowskiego mógłby stać się gotowym scenariuszem filmu wojennego. Walczył nad Bzurą, uciekł z posterunku gestapo, ukrywał się w grobowcu, przeszedł przez Auschwitz i Ravensbrück, poddawano go eksperymentom pseudomedycznym, a mimo to przeżył. Totalitaryzmy XX wieku nie zdołały złamać człowieka, który do końca pozostał wierny swoim wartościom.
Przez blisko sześćdziesiąt lat należała do najbardziej charakterystycznych budowli Zagórowa. Wzniesiona w 1881 roku z inicjatywy Ajzyka Nelkena (ówczesnego własciciela miasta) oraz Abrama Joachimkiewicza, była nie tylko miejscem modlitwy. Stanowiła centrum życia religijnego, społecznego i kulturalnego miejscowej gminy żydowskiej – społeczności, która przez półtora stulecia współtworzyła historię miasta.
Nasze korzenie były z Zagórowa. Krzysztof też całe życie związany był z miasteczkiem, mimo że urodził się w Warszawie. Jako dzieciak był zaangażowany w działalność konspiracyjną, cieszył się na wybuch powstania. Ja podkradałam papierosy ze sklepowych zapasów ojca, żeby rozdawać młodym powstańcom, którzy przychodzili do nas w odwiedziny...